Frère Manna had hart voor de verdwaalde zielen. De ontwortelden. De dolenden in de woestijn. Daar liet hij zijn voeding verschijnen, zodat men zich weer kan verwonderen.

Hij opende de weg naar nieuwe mogelijkheden. Hielp mensen te vertrouwen op eigen visie.

Op zijn uitnodiging is “het vanzelfsprekende” een voortdurende verversing van het antwoord op “Wat is dat?”

Wat ons verbindt:

Niet gesproken
Liefde
Ga zellef iets
Slechts één woord
Geboorte en dood
Vechten voor de liefde
Biechtvader
De nachtegaal
Jeruzalem
de troostzoekers
Zout en Licht
Bril en as