het Kisten

paarden van de kistentoen ze m’n moeder in d’r kissie
brochten nei d’r ouwe huis
hadde ze d’r knap de vaart in
‘t peerd rook kenneluk d’r thuis

we zette d’r eerst in de kamer
op de plek van koppiestoid,
nou gien konkelstikke, piepers skille,
enkelt legge hoe je d’r boi bent loid

ze leek oigeluk heêl tevreje
‘k docht zelfs een lachie nag te zien
asof ut nag in d’r hêle loif zat
hoe ze zorrugd had voor tien

toen droege we d’r nei de skuur
weer de fietse hadde staan
allien was ‘t nou skôn en zo veul lichter
ok hier was zo veul werruk daan!

we hielde d’r hier nag een toidje
toen droege we d’r achterom
(weer ok zai had speuld as moidje)
in d’r kissie deur de zon

tuurlijk gane we d’r misse
maar wat ik vroeger thuis heb leerd
van een stapel lege kiste
maak je heêl gewôn een peerd